12 Kızgın Adam Popüler
Reginald Rose'un aynı adlı oyunundan uyarlanan film bir duruşmada bir jüri üyesinin diğer on bir jüri üyesini şüphelinin suçsuz olduğu konusunda, makul şüphe temelinde, ikna etme çabaları hakkındadır.
Film nerdeyse sadece bir set kullanılarak çekilmiş olma özelliği ile dikkate değerdir. Filmin başında ve sonundaki üç dakikalık gösterim süresi ve bitişikteki lavabo sahneleri dışında bütün filmde mekan olarak sadece jüri odası kullanılır. 12 kızgın Adam ayrıca Sidney Lumet'in yönettiği ilk filmdir.
İki jüri üyesinin mahkeme binasından ayrılmaları esnasında birbirlerine isimlerini söylemeleri dışında filmde hiç isim kullanılmaz. Davalı "çocuk", tanıklar da "yaşlı adam" ve "karşı sokaktaki kadın" şeklinde anılır.
Hikaye bir cinayet davasındaki yargıcın jüriye talimatlar verdiği kapanış konuşmasının sonrasında başlar. Amerikan yaslarına göre jürinin kararı (suçlu ya da suçsuz) oybirliği ile alınmalıdır. Oybirliği ile alınmamış olan karar jürinin kendini fesetmesi ve davanın yeniden görülmesi anlamına gelir. Jürinin karara bağlaması gereken konu şehrin fakir bölgesinde yaşayan bir çocuk zanlının babasını öldürüp öldürmediğine karar vermektir. Jüri ayrıca sanığın suçlu bulunması halinde uygulanacak cezanın idam olacağı (elektrikli sandalye) konusunda bilgilendirilir. Sonrasında on iki jüri üyesi davayı tartışacakları ve birbirlerinin kişiliğini tanıyacakları jüri odasına girerler.
Filmin bundan sonraki konusu jüri üyelerinin, bazı durumlarda önyargılara dayanan, oybirliğine ulaşma yolunda karşılaştıkları zorluklar etrafında döner. 8. jüri ilk oylamada farklı bir görüş bildirir. Sekizinci jüri delillerin ikinci dereceden olduğunu ve çocuğun adil bir tartışmayı hakettiğini belirtir. Sorgulamaya, sadece iki cinayet tanığının olmasının güvenilirliği ve kesinliği, cinayette kullanılan bıçağın belirtildiği gibi eşsiz olmaması (cinayette kullanılan bıçağın aynısını cebinden çıkararak diğer üyelere gösterir) ve diğer şüpheli durumları göz önüne alarak başlar.
Sekiz numaralı jürinin en azılı rakipleri 3. 4. ve 10. jüriler çocuğun bahnesinin berbat olduğunu, cinayet gecesi gittiğini iddia ettiği film hakkında herhangi bir ayrıntı hatırlamadığını ve babasını öldürmek için yeterince motivasyonunun olduğunu belirtirler. Suçsuz kararını savunanlar çocuğun hafıza eksikliği yaşadığı panik atak ile açıklanabileceğeni ayrıca tanıklardan yaşlı adamın ilgi çekmeye çalışmış olabileceğini ve diğerinin cinayete gözünde gözlükleri yokken tanık olmuş olabileceği söylerler. Müzakere devam ederken jüri üyeleri de 9., 5., 11., 2., 6., 7., 12., 1., 4., 10., ve son olarak da 3. jüri sırasıyla suçsuz kararına doğru yönelmeye başlarlar.
Sinema
Üye eleştirileri
Toplam 4 üyeden ortalama puan:
Çok başarılı bir film. Derdini sıkmadan anlatani izleyeni düşündüren, sürekli sorular sorduran bir film. Geçtiğimiz yıllarda rus yapımı bir yeniden çevrimi piyasaya çıktı ancak o bu film kadar başarılı değildi.
Eleştiren Önder Kurt Ocak 21, 2010
Son Güncelleme: Ocak 21, 2010
#1 Eleştirmen - Bütün eleştirilerime bakın
Sadece Küçücük Bir Oda ve 12 Adam İle İlk Filminizi Çekebilir Misiniz?
Film başlar başlamaz, klastrofobik bir deneyim yaşayacağımın ipuçlarını almaya başladım; "Hayır lütfen bütün film bu ufacık salonda geçmesin, geçemez, mümkün değil dedim" ama mümkün olduğunu gördüm.
İlk filminizde almaya cesaret edemeyeceğiniz kadar büyük bir risk değil midir bu? Bütün film boyunca kamerayı nereye koyacaksınız, öncekileri tekrar etmeyen açıları nasıl yakalayacaksınız? Bir masa etrafında toplanmış 12 adamın öyküsünü tekrara girmeden nasıl anlatırsınız?
Ama Sidney Lumet bu büyük yükün altından başarıyla kalkmış.
Kesinlikle bir an olsun filmden kopmuyorsunuz. Siz de orda o adamlarla birlikte önünüzde duran zor kararı vermek için bir iç hesaplaşmaya giriyorsunuz.
Filmin tek acemiliği bence, Jüri üyeleri karar vermek için çekilirken yargılanan çocuğa zoom yapılmasıydı. Çocuğun yaşacağına mı yoksa öleceğine mi karar vercek Jüri üyelerinin arkasında mahzun bakışı, yönetmenin kimin yanında olduğunu bariz şekilde ifşa ediyordu. Yani çocuğun masumluğu baştan örtük bir biçimde ilan ediliyordu.
Çocuğun karakteri hakkında hiçbir ipucu verilmeseydi, hatta masum değil de suçlu olabileceği ima edilseydi, Jüri salonundaki hesaplaşmalar çok daha gerilimli olurdu.
