Hayat Güzeldir Popüler

Sinik olmak istemem ama bu filmin aşırı iyimserliği ve insanın başına gelebilecek en korkunç durumda bile gülebilmeyi başarmak türünden amerikan iyimserliği bana fazlasıyla yapmacık geldi.



Kabul ediyorum film bana da dokundu ama filmin merkezi karakteri çocuğun amerikan askerleri tarafından kurtarılması bana kuşkulu geldi.Esin kaynağı olarak kullanılan yönetmen Benigni'nin babasının yaşadığı toplama kampı deneyimi Bergen-Belsen kampında geçiyor, ki bu kamp amerikalılar tarafından değil, İngilizler tarafından kurtarılmış. Ha İngiliz ha amerikan ne fark eder denebilir ama malum İngilizlerin Oscar gibi prestijli bir ödülleri yok. Sadece bu kadar da değil, senaryonun örgüsünde çok önemli olan bir Tank ile kurtarılıyor çocuk.



Film bir İtalyan-Yahudisinin başından geçenleri anlatıyor. İki bölümden oluştuğu söylenebilir. İlk bölüm slapstick dedikleri türden Jerry Lewis ya da Jim Carrey benzeri, aptalca hareketlere (düşmeler, çarpışmalar, dökmeler vs gibi) dayanan romentik bir komedi. Kahraman, zengin bir kadına aşık olur, gönlünü çalmayı başarır ve evlenirler. Bir oğulları olur. Ardından Naziler gelip baba ve oğlu götürürler. Kadın da eşi ve oğlunu yalnız bırakmamak için Nazileri zorlayarak tomplama kampına giden trene gönüllü biner. (Kadın yahudi değil).



Filmin ikinci bölümü kampta geçer. Baba oğluna kampın gerçeğini anlatmak istemez, ve bir oyun uydurur. Kamp büyük bir yarışmadır, ödül çok değerli olduğu için oyunun kuralları da çok serttir. En yüksek puanı kazanan, gerçek bir Tank kazanacaktır. (Çocuk oyuncak tankları çok sever.). Böylece kampta yaşanan her korkunç olay oyunun bir parçası olarak gösterilir. İşte bu çok zorlu oyunun büyük ödülü amerikalılarda simgelenmiş olarak kazanılır. Sembolik anlamları da bayağı yoğun. Amerikalıların seyrederken gözleri yaşarmıştır eminim.



Kötü bir film olduğunu söyleyemem ama biraz içten pazarlıklı gibi de geldi..



Pozitif bir tavır gibi görünen her durumda gülebilmek, son derece iki yüzlü bir kişiliğe de yolaçabilir; Çevrende yaşanan herşeye gül geç, hiçbirşeyi önemseme.