Orijinal adı "Invention of Lying" Türkçeye "Yalanın İcadı" diye çevrilmiş. Yalan kavramının -zihinlerde ve güncel yaşamda bulunmadığı bir dünyada- çaresiz kalmış biri tarafından keşfedilmesini anlatan, inanç ve Tanrı kavramlarının ontolojisine ilişkin zekice atıfta bulunan enfes bir mizah.
Hayattan anlar.
Selamsız'ın bir kasabası olmuş tutmuş bando kurmuş veya tilki deliğe sığmamış kıçına çalı bağlamış veya denize düşen yılana sarılmış veya Selamsız Bandosu
Özpetek’in daha önce seyrettiğim “Hamam” (1997) ve "Karşı Pencere” (2003) filmlerinden sonra, “Serseri Mayınlar” (Mine Vaganti) bana daha yakın geldi. Hamam’da ve Karşı Pencere’de pek de tanımlayamadığım yapmacık, yerine oturmayan bir şeyler vardı. Ancak Özpetek, bu son filminde bir şeyler öykülemek ile izlenimler ve duyarlılığı kaydetmek arasında bir denge tutturmuş gibi görünüyor
Yemek ve lokantacılık hakkında pek çok film çekilmiştir. Benim ilk sırada hatırladıklarım arasında, dul bir kadının erkek işi olduğu için geleneklere aykırı olarak Japon eriştesi yapmayı öğrenip lokantasında satmasını öyküleyen “Tampopo” (1985 Japon yapımı), bir kapitalizm eleştirisi sayılabilecek ve tam olarak yemek hakkında olmasa da “Aşçı, Hırsız, Karısı ve Onun Aşığı ” (1989 Fransız-İng. Yapımı), Amerikan çölünde bir “Bağdat Café” (1987; müziği çok güzeldir), en yakın tarihli olarak da başrolde Juliette Binochet’nin zarifliğiyle “Çikolata” (2000) sayılabilir.