Antichrist Popüler

dağ fare doğurmuş bence.
tüm filmlerini beğeniyle izlediğim halde trier'in insan doğasını sorgulama adına böyle bir yapımla gündeme gelmesi kötü bence. Dogville, Mandarley'de insanın köleleştirme eğilimini, bakın bunlar gerçek değil kurmaca demek istercesine, sorgulaması filmin senaryosuna yönelik eleştirileri ötelemişti bence. bu senaryoyla klasik bir film yapınca şaşırttı herkesi.

Filmin neden Tarkovski'ye adandığını anladım da Tarkovski film için ne derdi ben asıl onu merak ediyorum.

Teknik olarak filme diyecek yok gerçekten. Tamam oyunculuk da mükemmel ama bir sinema filmi sadece ışık, kamera, lens, filtre vesaireden oluşmuyor ki. Birşeyler eksik ama ne?

Örneğin Angelopoulos'ta şiddet içeren görüntüler görülmez ama arka planda şiddetin olduğunu biliriz ve bir iki saniye sonra kanlar içinde vurulmuş biri ortaya çıkabilir. Veya çocuğunun ölüsü ile karşılaşan bir kadın sessiz bir çığlık atar ve siz o çığlığı kafanızın içinde duyarsınız.

Bu filmde eksik değilse de, belki fazlalık vardır.

Trier'in sinemasını sevmiyorum. Ama ne yapsa da izlemekten geri duramıyorum; çünkü oldukça etkileyici ve kayıtsız kalınamayacak filmler yapıyor. Bu film de öyle.

Filmde sadece iki oyuncu var. Bir sevişme anında çocuklarının pencereden düşüp ölüşünü farketmiyorlar ve kadın oyuncu bu nedenle derin bir bunalıma giriyor. Terapist kocası da O'nu iyi etmeye çalışıyor. Terapinin bir aşamasında, kadının ölmüş çocuklarıyla bir zamanlar kaldıği bir ormandaki klübeye geliyorlar ve olaylar bambaşka bir hale bürünüyor.

Görsellik "on numara", oyunculuk muhteşem, göndermeler milyon tane, pornografik denebilecek bir açıklıktaki cinselliik ve şiddet sahneleri gırla, yani etkileyicilik zirvede ama toplama baktığımızda filmden aldığım mesaj had safhada bir kadın düşmanlığı ve kadınlar bunu hak etmiyorlar. Filmin en güzel tarafı ise açılış ve kapanışta çalınan Haendel'in 'Lascia ch'io pianga' aryası. Tek kelimeyle muhteşem.

Trier bu filmi Tarkovski'ye ithaf etmiş. Nedenini anlatmam halinde filmin finalini de açıklamış olacağım için merak eden kendisi araştırsın.

Lars Von Trier şok edici, skandal boyutlarında bir konuyla, ilgiyi kolay yoldan elde etme yoluna gitmiş sanki.

Filmin gödermeleri yenilir yutulur cinsten değil.

Kadın, master tezi için Ortaçağ'da yapılan gendercide (belli bir cinsin, çoğunlukla kadınların kitleler halinde öldürülmesi) üzerine çalışmaktadır. Ortaçağın gerici kadın düşmanlığını eleştiren bir tez yazması gerekirken, okuduklarının etkisinde kalır, tıpkı Ortaçağ papazları gibi kadınların kötülüğün cisimleşmesi olduğuna inanmaya başlar. Ve yeni inancı gereğince davranmaya başlar; işkence konusunda Saw dizisindeki piskopattan geri kalmayan yöntemler geliştirir.

Filmin finalinde açığa çıkarılan süpriz ise kadınlara yönelik şimdiye kadar yapılmış en ağır hakaretlerden biri olsa gerek.

Bunlara rağmen filmin sinematografisine hayran kalmamak mümkün değil; kusursuz resimler, Bosch'un tablolarını hatırlattı bazı sahneler.