Neron Geri Döndü Popüler

Uyandığında; nemli, küflü genzini yakan bir toz tabakası hissetti. Karanlığı, belli belirsiz pencereden süzülen bir ışık huzmesi bölüyor. Darmadağınık, izbe bir mekân. Giysileri kirden, nemden olsa gerek kalın sert bir tabaka olmuş. Uyuşmuş zihni yavaş yavaş kendine gelirken, ne zamandan beridir burada olduğunu düşündü. Ne işi vardı burada?

Dışarıda gün yavaş yavaş aşağıya gidiyor. İkindi ezanı geçeli epey oldu. Sokaklarda bir cümbüştür almış başını gidiyor. En çok balıkçıların sesi yükseliyor. Döküntü kayıklarının içinde sallana bağıra okutmaya çalışıyorlar palamutlarını. Kedilerin balıkçıların kafalarına balık kafalarıyla ilgili mesajlar gönderip duruyorlar. Başarılı olanlar da yok değil. Sokağın karşısındaki fırından adamı sarhoş eden pide kokuları geliyor. Aylardan ramazan.

Ağır demir kapıyı zorlukla araladı. Gıcırtısından, epey zamandır ellenmediği belliydi. Adımını attığında güneş gözlerini kör edercesine yaktı zihnini. Duvara dayadı bedenini. Bir müddet bekledikten sonra kırpıştıra kırpıştıra açtı gözlerini. Gözlerini açması kulaklarını da açtı sanki. Bir curcunadır almış gitmiş. Neresiydi burası?

Eskiyi hatırlamaya çalıştı. Zihnide mi paslanmıştı, demir kapı gibi. Günlerden 13 Ekim 54, Roma’nın gösterişli tahtına kaidesini yerleştiren kim? Çapkın ve tiran mı? Yoksa, halkının sevdiği popüler bir devlet adamı mı? 37 yılında doğduğunu hatırladı. Şimdi zaman ne? Ben söylemiş olayım, araya girmek olmaz ama gireyim… İstanbul fethedileli 1 sene olmuş olmamış… Demek ki yaşlıyız bayağı. Yaşın kaç sorusuna vereceği yanıtı düşününce, aklına çocukken seyrettiği temaşalar geldi. Avatar namındaki gösterinin çocuk kahramanı da 112 yaşındaydı. Gülümsedi bir an…

Epeyce acıkmış olmanın etkisiyle, ne epeyi, içinde aç bir kurt sürüsü var sanki… Atıverdi kendini yemek kokularından ortalığı darmaduman eden en yakın kapıya. İlk hali açık renk bir ahşapmış izlenimi veren kapı, isten kirden siyaha çalmış… Okyanus dinginliğinde bir ortam beklerken… Umman yazıyordu çünkü kapının üstünde. Araladığı kapıdan onu karşılayan kesif duman, koku, gürültü. Başı döner gibi oldu. Duvarlar arasına sıkıştırılmış bir şehir maketi dedi içinden. Kaç zamandır iç sesiyle konuştuğunu fark edince bir tebessüm yapıştı dudağına.