Kitleler Icin Muzik (ve kredi kartlari) Popüler
Whitesnake ve Def Leppard gibi buyuk gruplari parasiz getirmenin imkani dogal olarak yok gunumuzde ama ortamin fazlasiyla kor gozum parmak ticari atmosferi, rock muzikteki isyanci tarafin masal kitaplarinda kalmasini istemeyenlerin yuregini sizlatmistir.
Dun kalkip Park Orman'a gidip "Kitleler Icın Muzik" solgani ile duzenlenen Masstival Muzik Festivali'ne katildim. Delikanlilik idollerim Whitesnake ve Def Leppard'i izlemek istiyordum ama Ogun Sanlisoy ve Sebnem Ferah bonus oldu. Sebo'yu daha once iki kez izlemis oldugum icin performansi hakkinda fikrim vardi; Ogun Sanlisoy ise guzel bir surpriz olarak gonlume yerlesti. Cayir cayir gitarlar, 70'lerin soundu, oryantal olmadan da Anadolu ezgileri calinabilecegini gosteren bir muzikal yapi. Laf aramizda Anadolu Rock'tan hic hoslanmam.
Konser katilimcilari dogal olarak 18-25 yas arasinda kumelenmis guzel guzel kizlar ve yakisikli delikanlilar. Pasaklilik had safhada, kafalar bir dunya, eglence ise almis basini gitmis. Ayri bir alemdeler sanirim. Sosyal pozisyon olarak muhtemelen ortanin ortasi ile ustu arasinda bir yere yigilma var; az sayida ortanin ustu dikkati cekiyor, ortanin alti ise yok denecek kadar az.
Bu tur acik hava konser ve festivalleri 60'larin aykiri ve asi ortaminda baslamisti. Ama artik buna fatiha okumak gerekiyor sanirim. Malesef Barisarock tecrubem hic olmadi, bir turlu denk gelmedi ama dunku festival alkollu icki ve sigara ureten firmalarin av sahasiydi. Ana sponsor ise buyuk bir bankanin kredi karti idi. Genclerin "takilma" tarzlari, konsere katilis bicimleri, yatma kalkma halleri bir cesit Woodstock imaji verse de ticari boyut isin belirleyici yaniydi. Whitesnake ve Def Leppard gibi buyuk gruplari parasiz getirmenin imkani dogal olarak yok gunumuzde ama ortamin fazlasiyla kor gozum parmak ticari atmosferi de, rock muzikteki isyanci tarafin masal kitaplarinda kalmasini istemeyenlerin de (mesela benim) yuregini sizlatmistir.
Konserlere gelince: Whitesnake zimba gibiydi. Inanilmaz gurultulu ve melodiktiler hala. Solist David Coverdale'in sesi, o kadar icki, sigara ve uyusturucu nesne tuketimine ragmen cok iyiydi. Muzisyenler de cok basariliydilar. Hele iki gitaristin kapismasi, tum metalseverlere nimet gibi geldi.
Def Leppard ise sahsi hayal kirikligimdi. Kolu bir araba kazasinda kopan ama buna ragmen yilmadan muzige devam edip tek kolla da ritm atabilen bir davulcuya sahip grubun, sahnedeki enerjisi cok yuksekti, solistin (Joe Elliot) sesinin ikinci sarkidan sonra gitmesi haric. Muhtemelen David Coverdale'den on yas genc olan Joe Elliot'un barutu on dakika ancak yetti. Konserin kalan kismini elemanin sesini duymaya calisarak gecirdim acikcasi.
Gece saat bir bucuk'ta son motora yetisip Uskudar'a giderken kulaklarim hala ugulduyordu. Sabaha ancak gecti.
Üye eleştirileri
Yorumlar
diğer taraftan da Milyon dolarların dolaştığı bir ortamda, insanlardan peygamberlik beklemek ne kadar doğru olur bilemiyorum.

Popüler müzik, müzik guruplarına bazen milyonlar (dolar) sunabiliyor. Haliyle bu kadar yüksek meblaların döndüğü bir oratmda 60'ların, 70'lerin idealizmini yakalamak bence hayal... O dönemlerin idealizminin altında da ROCK'ın bu kadar kapitalize olmaması en önemli neden bence.
diğer taraftan da Milyon dolarların dolaştığı bir ortamda, insanlardan peygamberlik beklemek ne kadar doğru olur bilemiyorum.