Haftasonu Günlüğü Denemesi Popüler

Cuma sabahı 05.30 alarmın sesiyle kalktık, hızlıca hazırlanıp çıktık. Hanım, ben ve küçük kızım. İstikamet Sabiha Gökçen Havaalanı. 07.00 uçağıyla bizimkileri İzmir’e yolladım. Doğruca eve dönüp yarım kalan uykumu tamamladım. 09.00’da işteydim. Akşama doğru mide kazınıtısını bastırmak adına bişeyler atıştırdım. 7 yıldır her Cuma bu saatlerde tatlı bir heyecan hasıl olur bende, akşama halı sahada maç var, o sebeple... 2001 Mart’ından bu yana ben dahil 2-3 kişi kaldı orjinal kadrodan. Ben, Ali Osman, bir de Alper. 50’ye yakın farklı insan geldi geçti.kadrolardan. Zaman geldi eşimle kapışma pahasına kimisine göre çocukça olan bu top oynama sevdasından vazgeçmedim. Karda kışta da oynadık yazın sıcağında da...

Kadro konusunda son dakikada sorun çıksa da halloldu, çıktık topumuzu oynadık. Bu kerre de mağlubuz, 3-5. Çok yorulduk, çok da sıcaktı, olsun yine de mutluyuz. Eve gidiş, duş, ve soğuk bira, iyi geldi. Vurup kafayı yattım. Sabah kalkış biraz zor oluyor, (anam anam her yanlarım ağrıyor). Hayatta sevilebilecek tek ağrı gibi sanki. Sabah 10’da annemin diş işleri için dişçideyiz. Anadolu yakasında oturup da gidecek hem kaliteli iş çıkaran hem de hesaplı dişçi arayanlara tavsiye edebileceğim biri Tolga. Ankara’da okumuş, Gazi Dişçiliği bitirmiş, 30’u yeni devirmiş, heyecanlı ve yetenekli bir dişçi. (Ataşehir’de muayenehanesi) Dişçiden çıkışta biraderlere gittik, Uğur Mumcu’ya. Kapıdan girince bir baktım, bunun surat dağılmış. Uykudan yeni kalktı sandım önce, “n’oldu lan” deyince. “Yüz felci” dedi. Ceryanda kalmış, yüzünün sol tarafı hissiz bir halde ve aldığı kortizonlu ilaçlardan şişmiş durumda. Gözü bile kapanmıyormuş. Oturduk biraz sohbet ve öğle yemeğinden sonra kalktık geldik eve. Planım annemi eve bırakıp, Kadıköy’e veya Carrefour’a giderek kitapçıları dolaşmaktı. Evden içeri girince gözüm yemedi Kadıköy’ün veya bir alışveriş merkezinin kalabalığına karışmayı. Ali’yi aradım, dışardalarmış yeni gelmişler eve. “Ne zaman gidiyoruz bahçeyi sulamaya” dedim. “Gel bize biraz oturur, gideriz” cevabı üzerine 17.15’te ordaydım. Normalde Pazar akşamı gitmeyi planlıyormuş. Biraz muhabbetten sonra marketten buz gibi biraları alaraktan koyulduk yola. Yarım saat sürmedi bahçeye vardık. Bahçe Akfırat beldesinde Formula pistine nazır ve yaklaşık 1 dönüm kadar. Bir süredir atıl olan bu bahçeyi Ali’ler temizleterek ve baharda 250 kadar domates, biber, salatalık, patlıcan, karpuz fidesi alıp ekmişler. Bu ikinci gelişim, 1 ay önce ortada bişey yoktu, ama şimdi girer girmez kocaman olmuş hıyarlardan götürdük birer tane ve taze taze. (Hafta içinde sulamaya gelen Metin görememiş). Bahçede, son zamanlarda suyu azalmış da olsa bir kuyu ve ahşap bir kulübe var Çevresindeki bahçeler gibi etrafı duvar ve telörgüyle çevrili. İçinde kendilerinden beklenmeyen bir verim performansı sergileyen muhtelif meyve ağaçları var, karamürsel sepeti misali... Bahçe, elektriği yan komşudan temin edilen dalgıç pompa marifetiyle ve uzunca bir hortum yardımıyla sulanıyor. Ali kablo, pompa hortum bağlantı işlerini yaparken ben de yanımda getirdiğim makinayla 3-5 fotoğraf çektim. Şansa bakınki elektrikler kesikmiş. Biz de var olan tek çapayla bir yandan otları temizleyip bir yandan da sohbet ettik. Yarım saat sonra sular geldi, bir güzel şenlendirdik bahçeyi. Hepsini suladık tek tek. Ali’yi hevesli ve kararlı gördüm. Bir kaç sene sonra burası çok güzel olacak. Ama destek lazım, tek başına olmaz bu işler. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadık, eve vardığımızda hava kararmak üzereydi. Ertesi sabah kahvaltıda görüşmek üzere vedalaştık. Kahvaltı organizasyonu gündüz yapılmış. Pazar sabahı Yakacık Ayazma’da saat 11’de. Metin’ler Ali’ler, ve Önder gelecekmiş. Eşim ve çocuklar İzmir’de olduğundan ben de gelirim demiştim. Güçlü’yü de aradık, sabaha karşı dönüyorlarmış İzmir’den, katılmaları zor. Pazartesi sabah da arabayla Yunanistan’a geçeceklermiş. Ayazma yolu engebeli dolambaçlı ve sarp biraz. (birşeylere gönderme olsun diye değil, hakkaten öyle olduğu için yazdım) Neyseki bir yol gösteren oldu da çok fazla dolanmadan bulduk mekanı. Metinler bizden önce gelmişler, ODTÜ’den arkadaşımız Gaye’de yanlarındaydı. Sürpriz oldu onu görmek, İzmir’de yaşıyormuş. Bu arada Murat’la Naz’ın bebeği olmuş yakınlarda, Ulaş koymuşlar adını. Her telden bolca muhabbet oldu. Saat 4’te mekandan ayrıldık. Dönüşte Önder’i bıraktım ona uygun bir yere. Sonrasında annemi de alarak pazar alışverişine. Yıllardır bu da sekmez tıpkı halı saha maçları gibi:-)) Bu arada bunları yazarken vakit gene geceyarısı ve Bulutsuzluk Özlemi dinliyorum. Bizim kuşağın şarkıları; Cezaevinde Bayram Görüşmesi, Hiroşima, Şili’ye Özgürlük, Acil Demokrasi, Uçtu Uçtu, en sonuncusu da Sözlerimi Geri Alamam!