Nietzsche - Gilles Deleuze
Popüler
Gilles Deleuze’ün Nietzsche’si, Nietzsche’nin felsefesine bir girişniyetiyle yazılmış olmasına rağmen, yanlış Nietzsche okumalarının sisbulutlarını dağıtıp, Deleuzecü özgünlüğün ve yaratıcılığın tadını dasunmaktan geri kalmayan yalın, duru ve anlaşılır bir metindir.
Çokduyulan ama az bilinen “güç istenci, üstinsan, tanrının ölümü” gibibelli başlı Nietzscheci kavramlar sanki daha bir berraklık kazanır busayfalarda. İlk olarak 1965’te yayımlanan ve muhtemelen gömlek cebinekoyulup rahatlıkla sokağa çıkarılabilsin diye kısa tutulan bu çalışmadaDeleuze bizim için Nietzsche’nin yaşamı, felsefesi, metinlerinde adıgeçen kişilikleri üzerine ışık tutar ve metin seçkisi bölümünde de sırf Nietzsche’den yaptığı alıntıları belli başlıklar altında sıralayarakadeta yeni bir metin yazar. Bu kitap Nietzsche’nin ezgisini Deleuze’ünyorumundan dinlemek isteyen herkes, ama bu sefer gerçekten herkesiçindir.
Üye eleştirileri
Toplam 1 üyeden ortalama puan:
Eleştiren Önder Kurt Ekim 04, 2008
Son Güncelleme: Ekim 04, 2008
#1 Eleştirmen - Bütün eleştirilerime bakın
Böyle Bir Nietzsche De Var
Deleuze, Guattari ile ortak çalışmalarından önce çoğunlukla özel bir seçkiye dahil filozoflar/yazarlar üzerine monografiler yazmış; Spinoza, Hume, Kant, Bergson, Foucault, Proust. İşte "Nietzsche" çalışması da bunlardan biri.
Lakin Deleuze'ün monografileri, ele aldığı düşünürleri tarafsız bir konumdan okuyucuya tanıtmak amacıyla yazılmış eserler olmuyor çoğunlukla. Kendi deyimiyle herhangi bir düşünürü ele alırken, ona arkadan yaklaşıyor ve livata yoluyla ona ucube bir çocuk doğurtuyor. Bu "yaklaşımı" da pek çok eleştirilmiş, düşünürlere kendilerinin akıllarından bile geçmeyen fikirler söylettirdiği için.
Bu çalışmasında da, Nietzsche üzerine yazılan kitaplardan çok farklı bir tarz sözkonusu; bir kere bu kitap Nietzsche'yi tanıtım nitliğinde bir kitap değil. Deleuze kendi yaklaşımını açımlamak için onu kullanıyor denebilir daha çok.
Bu kitabı okuduktan sonra olası ilk izlenim , "Ha böyle de bir Nietzsce varmış demek ki" olur herhalde. Zira Nietzsche o şiirsel dili ve bir hayli bireysel felsefesi ile kolejli gençlerin "cool" görünmek için kullanabilecekleri en uygun pop-filozoflardan biri. Şahsen ben de onun bu pop yönünü çok aşan, nerdeyse bütün çağdaş düşünürleri derinden etkilemiş son derece önemli ve "büyük" düşünürlerden biri olduğunu çok geç farkettim. Nazileri bile etkilemiş "faşist" Nietzsche'den çok farklı bir Nietzsche daha olduğunu Deleuze ortaya koyuyor. Guattari ile ortaklıkları sonucunda ortaya çıkan çok önemli Anti-Oedipus, Bin Yayla gibi başyapıtlarını daha iyi anlayabilmek için de okunması gereken bir kitap.
Deleuze'ün oldukça sevdiği ve kendi düşüncesini yapılandırmada onu çok etkilemiş ve nefret ettiği Hegel, Kant gibi rasyonel "devlet filozofları" okulunun karşısında yeralan, felsefenin "fırlama" damarına ait bir takım filozoflar var; Bergson, Spinoza, Hume, Stoacılar, Lucretius gibi. Nietzsche de bu damara ait Deleuze'ün en önemli esin kaynaklarından biri. Dolayısıyla bu kitap, Nietzsche kadar, belki de daha çok, Deleuze'ü anlamak için çok önemli ve okunması oldukça kolay bir kitap.