Sivas Katliamının yıldönümünü, semptomatik bir şekilde sessizce geçiren Taraf'a kendi yazarı da tepki göstermişe benziyor. Ancak sadece benziyor; zira Taraf'ın bilinen pozisyonu tekrar etmekten öte gidemiyor:

http://www.taraf.com.tr/makale/6389.htm

Meseleleri nasıl ısrarla kıçından okumaya devam ettiklerinin iyi bir göstergesi aşağıdaki satırlar:



Yahu kardeşim meseleye biraz da diğer perspektiften bakmayı niye denemiyorsunuz? Bu soruyu biraz tersine çevirip niye şöyle de sorulabileceğini aklınıza getirmezsiniz:

Yaşadıkları bunca katliama rağmen, sizin demokratikleşme çabaları dediğiniz faaliyetlere katılmıyorlarsa, bu Alevilerin "tuhaflıkları" kadar o söz konusu demokratikleşme çabalarında da bir garabet olduğunu göstermez mi? Acaba o demokratikleşme çabalarında birarada hareket etmelerini vaaz ettiğiniz kesimlerin, o bir takım derin güçlerin senaryosunu hazırladığı oyunları sahneleyenler olmasının etkisi olabilir mi? Derin devlet yönetmense, bunlar da aktörler değil miydi?

Bunca acıya maruz kalmış insanlar gerçek tehlikenin nerden geldiğini bilmeyecek kadar aptal da, dışarıdan çıkarlarının nerde olduğunu vaaz eden bir tek siz mi akıllı sınız?

Önder,

Ümit Kıvanç'ı Taraf'ın öbür yazarlarından ayırma eğilimindeyim her şeye rağmen. Adam AKP taraftarı olmadığını birçok yazısında gösterdi. Ama neden hala o gazetede yer aldığı ise bence bir muamma.

2 Temmuz katliamını sadece ve sadece Alevi kimliği etrafında kurulacak bir tartışma olarak görmek de anlamlı değil, yani olay sırf kimlik politikası temelli anlaşılamaz. Aziz Nesin baş hedefti, çünkü "Şeytan Ayetleri" isimli romanın neden bu ülkede basılamadığını sorguluyordu. Saldırgan güruh, 70'lerdeki katliamlara çok benzeyen bir ruh hali ile doluydu, ne olursa olsun yok etmek istiyordu. Asker ve polis de aleni bir teslimiyet ve hatta dolaylı bir destekle katliama resmen ortak oldular.

Alevilerin kendilerine tarih boyunca saldırmış ve onları yok etmek istemiş bir tarihsel grubun hegemonyasını kabullenmeleri neden söz konusu olsun ki? Aynı şekilde sosyalistler de, demokratlar da ancak kafayı yemişlerse Sivas Katillerinin avukatlığını yapan heriflerin peşine daha fazla özgürlük ve demokrasi diye düşebilirler.

Tamam işte Güçlü ben de şunu diyorum ya:



Ancak işte Ümit Kıvanç da tam olarak bunu vaaz etmiyor mu?

O da komplocu/darbeci Ergenekon tayfası ve özgürlükçü demokrasi cephesi basitliği içinde düşünüyor.

Bu yüzden demokrasi cephesinde yer almadığı için Alevilere bir nevi stem ediyor, yaşadıkları katliamdan nevirleri döndüğü için tuhaf ittifaklar yapıyorlar.

Bugün bu ülkede tuhaf olmayan demokrasi mücadelesi nedir? Bunların vaaz ettiklerinin dışında bir alternatif var mı? Ya da daha direk soralım, Kıvanç da farklı bir tarzda Ahmet Altan'ın söylediklerini yinelemiyor mu? Yani bu adam da kaş yapayım derken göz çıkarma kabilinden, kemalist statükoya karşı muhafazakar kesimleri özgürlük savaşcısı olarak görmüyor mu? Bence görüyor, alıntıladığım pasajı da bence bunu gösteriyor.

Bugünün Türkiye'sinde, şu ideolojik hegemonya içerisinde "memleketin demokratikleşmesi çabalarına canı gönülden katılmak" neyi ifade eder, neye gönderme yapar?

Kıvanç Taraf'ın pozisiyonundan çok farklı bir demokratikleşme çabalarını ima ediyorsa bunlar nelerdir, açıkılıyor mu? Kendisi de detay vermediğine göre, niyeti ne olursa olsun, okuyanlar yazdıklarını Ergenekon'a karşı AKP'nin demokratikleşme mücadelesini destekleyelim diye okuyacaktır.