Deleuze/Guattari'nin, Kapitalizm Ve Şizofreni adlı yapıtlarının ilk cildi olarak anılan Anti-Ödip'in kılavuzu niteliğine sahip Eugene W.Holland'in Şizo-Analiz adlı kitabını okumaya başladım. Bu kitaptan kimi okuma notlarını buraya düşeceğim.

D-G'in, bu kitapta soyundukları misyonu, Marx-Nietzsche-Freud tezlerinin birbirini düzelterek etkileşiminden doğan yeni bir analiz yöntemi olarak Şizo-analiz'i tanımlamak olduğunu belirtiyor Holland. Bunun daha önce pekçok kez denen sentezlerden biri olmadığını, üç analiz yönteminin tek başına yeterli olmayıp birbirini düzeltlemesi ya da dönüştürmesi olduğunu da özellikle vurguluyor.

Şizo-Analiz, psikanaliz'e bir karşıtlık içinde konuluyor. D-G'ye göre psikanaliz olduğu haliyle, kapitalizmin mantığını yeniden üreten bir analiz yöntemidir.

D-G'ye göre Freud'un keşfettiği üretken/yaratıcı güç olarak "libido" ile Ricardo/Smith tarafından kapitalist üretim ilişkilerini yerleşmesi ile keşfettikleri "emek" insandaki bir ve aynı yaratıcı güce tekabül eder.

Nasıl Ricardo/Smith, emek analizleri ile kapitalizm tarafından yerleşik toplumsal değerlerin yerinden edilip "yersizyurtsuzlaştırılmiş" (deterritorializatin) ile ortaya çıkan emeği yaratıcı bir güç olarak ortaya koymuşlarsa, benzer bir şekilde Freud'ta libido kavramıyla aynı gücün bir başka tezahürünü ortaya koymuştur.

Hem libido hem emek kapitalist toplum tarafından baskılanır. Şizo-analizin görevi libido/emek olarak tasvir edilen insandaki yaratıcı gücü, yersizyırtsuzlaştırmadan sonra yeniden yerliyurtlulaştırma (reterritorialization) sürecine giren, yani devrimci aşamasından sonra yeniden statikleşen kapitalizmin baskıcı yapılarına karşı nasıl özgürleştirilebileceğini ortaya koymaktır.