Reel sosyalizm çökeli 20 sene oluyor. Hatası ve sevabıyla tarihe karışan bu süreçten öğrenilecek epeyce şey var. Günümüzün ve geleceğin devrimcileri birçok ders çıkaracaktır 70 senelik deneyimden.

Objektif koşullar ne kadar belirleyici olsa da, sosyalist projenin nasıl olacağı oldukça önem taşıyor. Sosyalizm istiyoruz ama nasıl bir sosyalizm istiyoruz? Buradaki "nasıl?" sorusu, parti programlarında yazdığı gibi "özyönetimci, enternasyonalist, özyönetimci, cinsiyetçi olmayan" vb ifadelerle tanımlanabilecek bir şeyden ziyade, "hangi ilişkiler üzerine kurulacak bir sosyalizmi istiyoruz?" gibi bir soruyla anlam kazanabilir düşüncesindeyim.

Gelin, arzuladığımız eşitlikçi, özgürlükçü, tam demokratik düzende nasıl ilişkiler kurulmasını istediğimizi tartışalım. Sosyalist ütopyamızda neler olmasını istiyoruz, nasıl bir toplumsal ilişkiler ağı tahayyül ediyoruz, yabancılaşma ve bürokrasiyi yok edecek nasıl önlemler alınabilir ve ilişkiler geliştirilebilir?

Mesela, "ihtiyaçların karşılanması" sosyalizmin temel bir hedefi olacaktır. Kapitalizmde ihtiyaçlar fiyat mekanizması ile piyasa içinde karşılanır. Farklı kalite ve fiyat seviyesinde ihtiyaçlarımızı karşılarız. Sosyalizmde ihtiyaçların ne olduğuna ve nasıl karşılanacağına özel bir önem vermek gerekecektir. Merkezi ve planlı bir ekonomik yönetim mi uygulanacağı, her işyerinin özyönetim esasına göre kendisini yönetip hem sektörle yatay hem de ekonomiyle dikey etkileşeceği bir ilişkiler ağının mı uygulanacağı, yoksa piyasa ekonomisinden türeyen bir dağıtım mekanizması ağı tarafından şekillenen ve buna bağlı olarak da "kar" hedefleyen bir yapı mı oluşturulacak, yoksa tüm bunları farklı düzeylerde birarada kullanan, çok katmanlı bir yapı mı kurulacak?

Mesela ulusal devletlerin ilgasının ardından insanların birarada yaşayacakları, yeni tür ortak yaşam alanları nasıl olacak? Eski çağlardaki gibi doğal sınırlarla ayrışmış, siyasal olmayan ama coğrafyaya göre bölünmnüş yerleşim birimlerine geri mi dönülecek?

Tebrikler Güçlü..Gerçekten iyi aklına gelmiş..Güzel bir zincir olacağını tahmin ediyorum..Ben aklıma geldikçe yazmaya başlayacağım..

Ama bu arada kapsamı biraz genişletme pahasına Holloway'in İktidar Olmadan Dünyayı Değiştirmek adlı kitabını bu bağlamda okumayı öneriyorum..Konuyla bağlantılı çok önemli bir kitap..

Zizek, Deleuze gibi yazarlar olsa daha ciddi bir disiplin gerektirdiği için ısrarcı olmazdım..Ama Holloway inanın çok önemli şeyler söylüyor ve daha özgür ve daha adaletli bir dünya, yani ütopyalarımıza yönelik kavrayışımızı çok etkiliyeceğini düşünüyorum...Son derece içten, oldukça akıcı bir dille yazılmış duygusal bir kitap..Roman gibi okunabilir..Ama koftirikten bir kitap da değil..Çok temel meseleleri ele almış..Bu zincire çok uyacağını düşünüyorum..

Bence bu tartışmayı ikiye ayıralım. 1. kısım teorik ikincisi gündelik hayat. Yani gündelik hayatta neler olsun istersin ya da neler olmalı gibi bir şey...

Konu gelmişken, uzun zamandır aklımda dolaşıp duran bir proje hakkında görüşlerinizi almak istiyorum: Kimsenin ütopya, hatta distopya tahayyülü kalmadı malum(sosyalizm bağlamında konuşmuyorum yalnızca)
hayalet-net olarak bir öykü 'yarışması' düzenleyebiliriz diyorum.
konu 'Ütopya' olacak, 2000 ya da 2500 kelime sınırı koyacağız.
yarışma dediysem Önder sayesinde tanıdığım web2 mantığına uygun olacak; yani jüri olmayacak insanların gönderdikleri eserler yalnızca ön elemeden geçecek (sadece dilsel açıdan ofsayt olanlar elenecek) ve site üzerinden oylamaya açılacak. (sanırım teknik olarak buna şık bir çözüm bulunabilir)
Oylama belli bir tarihte bitecek ve dereceye girenler ilan edilecek, dereceye giren mesela ilk on öykü e-kitap formatına dönüştürülerek sitenin bir yerlerine yüklenecek. Hayalet-net'in boyutlanması için e-kitaplar üretmesi önemli.
Yalnızca üye olanlar oy kullanabilecek bu arada. Dolayısıyla üye sayısının artması kuvvetle muhtemel.

Zaten öykü yarışmalarının az olduğu bir ülke burası böyle bir yarışma ise hiç yok.
Şimdi gelelim olayın tanıtımına: İnanın böyle bir yarışma haberiyle Radikal, Taraf, Cumhuriyet, Varlık vs. her yer ilgilenir. Bu tür kanalların hepsini kullanırız yani (yarım sayfalık bir basın bülteni hazırlanır ve her yere mail edilir) online olarak da duyurusunu zaten yaparız.

Bence bu çalışma siteye belli ölçüde dinamizm getirir ve sitenin genişlemesine yardımcı olur. E-hayalet.net ismi baya duyulur yani. Ayrıca ütopya konusu da fena değil, hoş tartışmalar bile dönebilir.

Tabii ki olumsuzluklar olabilir, ama en azından denenebilir bu. Her yıl yapılabilir bence. Sonuçta ne kaybederiz. Herkes bir ucundan tutarsa hallederiz bu işi. Bence site, böyle bir sıçrama yapacak güce sahip artık. Yeni kurulduğunda olmazdı, ama şimdi olur artık.

Ön kurul içinse aramızdan kim katılmak istiyorsa katılsın, ben adımı yazıyorum listeye.

Bu arada Güçlü'nün sözünü ettiği hoş tartışmadan tamamen farklı birşey bu. Altını çizeyim de bir karışıklık olmasın. O yapılır zaten.

Emrah mükemmel bir fikir hocam..Gerçekten okurken heyacanlandım..Ancak yumurta-tavuk olayı sözkonusu; böyle bir yarışma siteyi tanıtmak için mi yapılır, yoksa zaten tanınmış bir site mi böyle bir yarışma yapar?

Hocam sen, ben, ali osman, güçlü ve ara ara da mehmet ile nevra varız bu sitede..Komik biliyorum ama bir yıldan sonra siteyi düzenli olarak takip eden yalnız topu topu 6 kişiyiz..

Şimdi bu altı kişi arasında öykü yarışması düzenlersek sonuç malum, 5'imizin de oyunu alarak sen birinci olursun..ikincilik biraz heyacanlı olur ama onu da merak etmeye gerek yok..Bu katılan herkesin en azından mansiyon aldığı dünya tarihindeki tek yarışma olarak tarihe geçer..Aile kebab salonu türünden aile öykü yarışması olur bu..

Ama dediğinde haklı da olabilirsin, belki böyle bir yarışma sitenin hareketlenmesi açısından çok faydalı da olabilir..Ama umut ne denli yüksek ise, hayal kırıklığının derinliği de o kadar büyük olabilir..Yani işin içinde ciddi biçimde rezil olmak, kendi kendine gelin güvey olmak gibi durumlara da düşülebilir..şahsen ben bu konuda bayağı bayağı bir güvensizim...

ama dersen ki deneyelim ben varım..teknik olarak hiçbir problem yok, sadece ben bile kör topal bilgimle böyle bir kampanyayı kotarabilirim..çok mütevazi olur ama idare eder..

Aslında Joomla'nın daha hiç kullanmadığımız çok özelliğ var..Mesala en son da birebir Facebook'un yapısını simule eden yeni bir uygulama çıktı..Aynen facebook..

neyse teknik olarak yapılır da, tanıtım nasıl olur, kimlerle kontağa geçilir bilmiyorum...ha bir de yarışma için bir oylama açabiliriz ama benim daha önce 1-2 defa denediğim gibi verilen toplam oy sayısı 9-11 civarında kalırsa o da ayrı bir utanç kaynağı olur..bizim millet solcular yapınca ankete katılıp oy vermekten bile aciz hocam..bence bizim mevcut etkinlik seviyemize göre çok çok büyük bir hedef bu..

Aslında senin dediğinle alakalı, millletin ütopya mütopya tahayülü kalmamış..dolayısıyla öykü okumak hele hele yazmak gibi bir ruhu da haliyle yok..

ben çocukluğumun geçtiği Dörtyol'u anlatmayı çok istiyorum, hergün yatmadan önce aklıma geliyor ama içimden de gelmiyor yazmak..çünkü ruh yok artık..biz büyüdük kirlendi dünya duygulanımları yani..

Önder,
"Hocam sen, ben, ali osman, güçlü ve ara ara da mehmet ile nevra varız bu sitede..Komik biliyorum ama bir yıldan sonra siteyi düzenli olarak takip eden yalnız topu topu 6 kişiyiz..
Şimdi bu altı kişi arasında öykü yarışması düzenlersek sonuç malum, 5'imizin de oyunu alarak sen birinci olursun." diyorsun.

Ben öykü yazmıyorum hocam rahat et, birincilik senindir.
Altı kişi bu işi becerir gibi geliyor ama bilmiyorum belki de ben aşırı iyimserim.

internet ortamında, öykü yarışması düzenleyen bir site için bakılabilir; www.altkitap.com/OykuOdulu2008Sonuc.asp

Çok beklenti içinde olmamak lazım, dediğin gibi hayalkırıklığı büyük olabilir, maksat ufak tefek ama güzel bir iş yapabilmek. Bilmiyorum, bana sanki yapılabilir gibi geldi, teknik sorunları aştıktan sonra.

valla ütopya deyince çocukluğun akla gelmesinin psikanalitik bir açıklaması olsa gerek, ama sen yaz Dörtyol'u hocam, biz okuruz.

Sorumlusu sensin Emrah, kendi Kayıp zamanımın peşine düştüm..

Yok aslında ütopya deyince gelmedi çocukluğum aklıma..çok uzun zamandır zaten aklımda..gereksiz olacak diye yazmıyordum..amaan nasıl olsa biz bizeyiz..çekinmeye gerek yok..

Ama şöyle bir ilgisi var çoculuğun ütopya ile; bizler hakikaten son derece özgün bir kırılmadan geçtik. İnsanlığın 5000 yıldır tekrar tekrar yaşadığı sıradan kadim rutinlerin yokolmasına tanık olduk..Ben bu konuda çok iddialıyım..Yok bunun bir benzeri tarihte..Kamusal alan tarihin hiçbir döneminde toplum sahnesinden çekilmemişti..Çocuklukla kurulan bağ kaybedilen altın çağa yönelik bir nostalji ama 5000 yıllık nostaljinin bir tekrarı değil..Ben benden önceki çocukların 5000 yıl boyunca yaşadıklarını benden sonraki çocukların yaşayabileceğini düşünmüyorum..

Heidegger'in temel izleği olan, insanın kendi doğal çevresinden bütünüyle kopması gibi birşeyi kastediyorum..Buna daha sonra tekrar döneceğim; ama benim ütopyamın en önemli unsurlarından biri kaybedilen kamusal alanların tekrar kazanılmasıdır. Ütopyamda metropollere yer yok; hatta 20 binden kalabalık şerilere yer yok. Benim yaşadığım zamanlarda Dörtyol'un nüfusu 20 bindi de..

Öykü yarışması fikrinden hemencecik caymayalım..Bir zemin yoklaması yapalım..Ama bence bizim gibi siteye yakından katılacak birkaç arkadaş daha bulmak lazım..cascavlak kalmayalım ortada büyük bir iddia ile çıkıp..

Öykü yarışması iyi fikir ama çok erken. Kazanana ne vereceğiz bir de:)

Bence üye ama eli bir türlü yazmaya varmayan arkadaşlarımızı nasıl canlandırabiliriz, onu da tartışalım. Ütopyamız bu olsun:P

illa maddi bişey vermek gerekmiyor, biliyorsun Güçlü, etimiz ne budumuz ne:)

arkadaşlar hedef alınmamalı öncelikle, herkese açık tabi ama, siteyi hiç duymayanlar hedeflenmeli falan filan..

yani ısrarcı değilim, bir öneri, aklımıza yatarsa ilerde de yapabiliriz.