Enver Aysever bence son derece önemli bir konuya el atmış bugün.
Taraf'ın yarattığı ideolojik hegemonyaya şöyle ya da böyle "acaba haklılar mı" diye birazcık olsun sempati gösteren, bizim kendini yenilemeyen ortodoks solumuza duyduğu tepkiyle, demokrasi, farklı kimliklere saygı vs gibi klişelerin cazibesiyle kuyruğu kaptıran iyi niyetli solcu arkadaşlarımızın pek görmediği bir durum bu.
Ben bu durumu "lebenswelt"in / "yaşam çevresinin" değiştirilmeye çalışılması olarak açıklamaya çalışmıştım. Bu dar kafalı ulusalcıların "şeriat" korkusuyla aynı şey değildir. Bu adamlar gelecek bizi kesecek korkusu değildir sözkonusu olan.
Bir toplumun dokusunun değiştirilmesi tartıştığımız. Vitrinde olanların, toplumun şarkıcısının, türkücüsünün, mankenin, yaşamları itibariyle muhafazakarlıkla alakası olmayanların, bir anda manevi değerleri keşfetmesi ile kendini belli eden bir dönüşüm bu.
Enver Aysever'i kızdıran laflar şunlar:
“kimi cenazelerde siyah gözlüklerin ardına saklanıp yas görüntüsü vermekle, cenazelerde taşkınlık yapıp, alkış koparmakla ölüye saygısızlık oluyor, bizim dinimizde böyle bir şey yoktur”
"Halkımızın değerlerine saygı göstermeliyiz" diyenlerin dikkatini çekecek bir beyan değildir bu. Tam da şu moda hoşgörü felsefesine uygun, oldukça masum bir ifade değil mi?
Enver Aysever'e kulak verelim:
Bir kere bu tavır bal gibi siyasaldır. Toplumsal kutuplaşmada saf tutmak demektir. Yani şakacı adam adres göstermiş ve bir kitleyi hedef almıştır. (Bakınız, Saylan cenazesi ahalisi)
Bir diğer acayip durum bu sevimli adamın dini kaygılarla toplum karşısına çıkmasıdır. Acep değişen sermayeyi ve oluşan yeni A-KE-PE’ci burjuvaziyi fark etti de, ben de sizdenim, bundan sonra sizin şirketlerinizin reklamlarında oynar, sizin paracıklarınızı alırım mı, demek istemiştir?
İşte karşımızda olan, sinsi sinsi işleyen "lebenswelt" dönüşümü budur. Cem Yılmaz gibi bir şahıs sinyal gönderme ihtiyacı duymaya başladıysa, istikbalinin böyle bir dönüşümden geçtiğini öngörmeye başlamış ise, toplumun derinliklerinde ne gibi bir dönüşüm yaşadığını kestirmek zor olmasa gerek.
Akıl ile değil, tasavvuftan aldığı duygularla yazan Elif Şafak, dinimizde neyin caiz olmadığı konusunda fetva veren Cem Yılmaz, Evrim teorisini saçmalığını "bilimsel" analiz yöntemleriyle kanıtlayan Yiğit Bulut, özgürlüğü "türbana özgürlüğe" endeksleyen "aydınlar"...
Bir toplumun modernizm kazanımları böyle çaktırmadan yavaş yavaş elden alınır işte..
Dün de Mustafa Alabora TV'deydi. Uzun sohbet esnasında iyi niyetinden kuşku duyulamayacak biri izlenimi verdi. 80 öncesinde bir hayli çile çektirilmiş. Dürüst biri olduğu anlaşılıyor.
Ama AKP'yi destekliyor. İyi şeyler yapılıyorsa kimin yaptığı önemli değildir diyordu..İyi dediği şeyler de bir ömür boyu yapılamayan demokratikleşme adımlarının bu adamlar tarafından birkaç yıl içinde atılmış olması.
İşte göremedikleri, toplumun gerçek dönüşümünün biçimsel yasal düzenlemelerle değil, toplumun zihin yapısındaki değişikliklerle olacağı.
Enver Aysever'in ele aldığı türden emarelerin dile getirdiği dönüşümlerdir asli olan. Bu asli dönüşümlerin de asla özgürleşme/demokratikleşme yönünde değil, tutuculuk, yobazlık yönünde olduğunu anlamıyorlar. Bu yönde dönüşen bir toplumdan, bir kaç yıl içinde görülmedik bir hızla verilen "demokratik" "kazanınımların", verildiğinden daha hızlı geri alınacağı anlamak istemiyorlar.
