Geçen akşam Galatasaray'ın H. Berlin maçını izlerken farkına vardım. Daha önce olduğu gibi bir antipati olmadan resmen keyif alarak maçı izlediğimi farkettim. Sonra bunun sebeplerini düşündüm ve maç sırasında hangi pozisyonlarda veya top kimdeyken kendimi rahatsız hissettiğimin farkına vararak şu sonuca ulaştım. Bulduğum şey başkaları için atla deve olmayabilir ama benim için bir Fenerbahçe taraftarı olarak Galatasaray'a gıcıklığımın asıl sebeplerini bulmam açısından kayda değerdir. Neyse lafı uzatmayayım, kadroda beni rahatsız eden sadece Sabri ve Lincoln'un olduğunu farkettim. Safraların çoğu temizlenmiş, yerine deyim yerindeyse pırıl pırıl çocuklar gelmiş, toplarını oynuyorlar. Lincoln'ü sevemedim kardeşim. O adamda bana ters gelen bir şeyer var. Benim fikrim Hagi'ye verilmeyen kaptanlık O'na hiç verilmemeliydi. Önceki kadrolarda ise Terim'den başlayıp, Şaş, Bülent, Emre ve Hagi gibi adamları sadece futbolları ile değil ama maç sırasındaki diğer özelliklerinden dolayı sevmiyordum. Bu adamlara gıcıklığım salt FB taraftarı olarak GS gıcıklığı olarak açıklanamazdı. Ha diyebilirsinizki kardeşim FB'de kişilik olarak sakat adam hiç mi yok. Elbette var ama onu da yılların FB taraftarlığına verin. Bunu yazmamdaki amaç klasik FB-GS tartışması yaratmak değil. Bir FB taraftarı olarak GS'yi ilk defa tarafsız, zevkle izlememin açıklaması olarak alın.

Selamlar.

fanatik olmayan bir galatasaraylı olarak sabri'ye ben de gıcıktım, fatik terim'in gazla oynattığı topçuların önde gideni olarak görürdüm onu, fakat son maçta elemanın mücadelci tarafını taktir ettiğimi hissettim bir an için.

Sabri 2 yıl öncesine kadar 'Bal yapmayan arıydı'(eski Fenerli Serkan BAlcı hesabı yani). Haliyle bu boşluğunu teknik direktörün 'tetikçisi' olarak sahaya yansıtıyordu. 2 yıldır futbolunu ilerletti. Sağdan etkili sayılabilecek ortalar yapıyor, şutlar çekiyor. Çok koşuyor, çok çalışıyor...

Licoln'ü ben biraz Sergen'e ve eski Alex'e benzetiyordum.Sergen gibi bazen oynar, bazen oynamaz. Eski Alex gibi takımın ona ihtiyaç duyduğu zamanlarda sahadan silinir. Lakin bu yılın başından beri gözle görünür bir yükseliş içinde olduğunu düşüyorum. Son maçlarda gördüğüm en iyi Licoln'dü.

GS'de benim kanım hiç kaynamadığı futbolcular oldu. Misal, Arif, emek hırsızı Arif olarak da bilinir kendisi. Emre Aşık... Sadece futbol dünyasında değil, tüm yaşantımdaki gıcık olduğum adamlar arasında TOP10'e rahat girer. Fatih Terim... Konu, ile ilgili siteye yazı bile yazdım. 'Şampiyon Bile Yapsa, Fatih Terim'e Hayır!' sanırım duygularımı özetliyordur.

Sabri hariç şu anki takımın tamamına büyük sevgim var. Lincoln'ü de seviyorum ama bir Hagi kadar değil asla. Hagi bambaşka biriydi, "comandante" idi; hırçındı, savaşçıydı, yenilmeyi bilmezdi, maçta asla saklanmaz ve emeğini esirgemezdi. Yetenekleri çok sınırlı olmasına rağmen Bülent Korkmaz'ı da çok severim. "Brave Heart" derler ona ve fazlasıyla hakeder.

Arif Erdem, soyadına hiç yakışmayan bir adamdır. Hakan Şükür de bu takıma Nurculuğu, cemaatçiliği soktu ve en büyük kötülüğü etti. Terim ise ikinci gelişiyle neredeyse ilk dönemini nötralize etmeyi başaran hormonlu bir ego....

Ben hala Kaptan Cüneyt Tanman'ın ve yol arkadaşlarının dönemini mutluluk ve minnetle anıyorum...