Yine Vanımız yandı...

Gece haberlerinde Bayram Otel'in yıkıldığı söyleniyordu. Kafamda köhne, boyaları dökülmüş, alelade bir otel canlandı. Sonra bu fotoğrafı gördüm. Bu bizim cümle fotoğrafımızdır. Façamız düzgün, saçlarımız taralı, gerdanımızda sahte inciler, yüzümüz tümden cila. Bu binanın mı yoksa bu görüntünün mü altında kaldık? Depremin mi yoksa makyajımızın mı altında kaldık?

8 Kasım, Dünya Şehircilik Günü'ymüş. Bir dostumun mesajından öğrendim. Dostum mesajında şöyle yazmıştı: "8 Kasım Dünya Şehircilik günümüz kutlu olsun. Doğal felaketlerde yıkılıp dağılmayan kentlerde yaşamak dileğiyle..." 9 Kasım'da deprem oldu ve yine, bir türlü kurmayı beceremediğimiz kentlerimizin altında kaldık.

Yıkalım, vallahi yıkalım. Adına kent dediğimiz bütün "şeyleri"mizi yıkalım.

İstanbul'da yıkılması planlanan 300.000 konut olduğu söyleniyor. Şimdi yukarıdaki fotoğrafa bakınca kim bu binayı riskli binalar arasına sokar ? Yıkılması düşünülen 300.000 bin konutun yanında enaz onun kadar riskli ama makyajı diğerlerine göre daha iyi binlerce bina olduğunu bilmek ne kadar da korkutucu...