Çok sevdiğim South Park'ın bir bölümünde Cartman'ın aklına muzip bir fikir gelir. Öğrencilerin vesikalık resimleri çekilmektedir..Sürekli kapişonu kapalı Kenny'e amuda kalkmış bir haldeyken elbiselerini giymesi ve kapişonun kapamasını söyler. Böylece yüzünün yerinde poposu görünür. Bu şekilde vesikalığı çekilir..Sonra yüz olarak poponun göründüğü bu resimi, yerel fabrikada üretilen süt kartonlarının üzerine kayıp çocuk ilanı olarak bastırmaya götürür..Fabrika Halkla İlişkiler uzmanı inanır ve popolu resmi basar..Tabi popolu süt kutuları raflarda yerini aldıkça Cartman gülmekten yerlere yatar, gülme krizlerine girer.
Lakin konuştukça os*rma sesleri çıkaran yüzlerinin olması gereken yerde popoları, popoları olması gereken yerde yüzleri olan bir çift gerçekten de varmış. Yüz milyonda bir görülen bilmem ne hastalığının kurbanlarıdırlar ve gerçekten de yıllar önce aynı "sendromu" taşıyan bebekleri kaybolmuştur..Süt kutusundaki Kenny'in resmini görünce yıllar önce kaybolan oğullarını sonunda bulduklarını sanırlar. Ve ilanı takip edip, Cartman'ın adresini bulurlar ve kapısına dayanıp zile basarlar; karşısında popo yüzlü çifti görünce Cartman susup kalır..Hiçbir tepki veremez..Daha sonraki günlerde gülme yeteneğini kaybettiğini farkeder..Normalde kendini çok güldüren olaylara gülemez olur..Düşünür niye böyle oldu diye..Sonra der ki; "Karşısında g*t yüzlü birini görmek bir insanın başına gelebilecek en komik şeydir, bu o kadar aşırı komikti ki, gülme sigortalarım aşırı yüklendi ve attı.. O yüzden artık hiçbirşey komik gelmiyor, gülemiyorum" der.
Benzer birşey de benim başıma Etyen Mahçupyan'ın "Saylan Güzellemesi" adlı yazısını okuyunca nefret sigortalarım için geldi..O kadar nefret edilesi bir durum ki, nefret sigortalarımı arttırdı, dolayısıyla nefret edemedim..Aman be yuh artık deyip geçtim..
www.taraf.com.tr/makale/5158.htm
Bu arada yukarıda bahsi geçen South Park bölümünde g*t suratlı çiftin kayıp çocuğunun
Ben Affleck olduğunun anlaşıldığını da bir not olarak düşeyim..
