Bugün bir mail aldım : Mehmet Eroğlu'nu son kitabı kişiye özel imzalı idefix'te...

Hani kişiye özel hizmetin hangi boyutlara taşındığının bence en iyi göstergelerinde biri. Hizmeti hayranlarının ayağına kadar götürme işinin bu boyutlara taşınması ise yazarı ve eserini nasıl metalaştığını, sanatın 'itinayla' nasıl içinin boşaltığının bundan daha iyi kaç tane örnek bulunabilir ki ?

Düzenlediğimiz yarışmaların jürisiz, amatörce olması gerektiğini ben de benzer nedenlerle ileri sürmüştüm..

Her türlü yaratıcı faaliyete kültür endüstrisinin çarklarından farklı bir kanal sunabilmeyi zorlamak lazım bence.

Bugün Deleuze'in Denetim Toplumları isimli makalesini okuyordum. Şöyle diyor:
"Sanat bile artık kapatma-kuşatma mekanlarını bırakarak bankanın açık uçlu devrelerine dahil olmaktadır. Pazar fetihleri ise artık disiplinli eğitimle değil, tarayıcı denetimle, maliyetlerin düşürülmesinden çok mübadele oranlarının sabitleştirilmesiyle, üretimde uzmanlaşmadan çok ürünün dönüştürülmesiyle gerçekleştirilmektedir. Böylece çürüme ve yozlaşma yepyeni bir güç kazanır."
Üretim kapitalizminden ürün kapitalizmine geçiş bu olsa gerek.

Aslında devamını da eklemem gerekiyormuş sanırım:

"... Pazarlama, korporasyonun merkezi, hatta 'ruhu' olmuştur. Bize korporasyonların bir ruhu olduğu öğretiliyor; bu dünyanın en dehşet verici haberi."