Deniz Merhaba,
Kusura bakma çoktandır yazamadım.. ama mazeretim vardı. hayatımda ilk kez ciddi bir hastalık geçirdim(ciddi derken hastalık çok büyük değil, bademciklerim iltihaplanmış). serum bile verdiler. Kaç gündür oğlumu kucaklayamadım, ama her dakika gözümün önündeydi, her bir davranışını gözlemlemekle geçirdim; gülümsemeye başladı, o güldükçe ben mutlu oluyorum, dışarıya gezmelere bile gidiyoruz, büyümesini ve gelişmesini görmek çok güzel bir duygu. Bu güzelliklerin dışında ,hastalığım sırasında çocuk bakımının ne kadar uğraş gerektiren bir olay olduğunu gözlemledim. İnsanın sinrlerine hakim olması gerekliliğini öğrendim. Çok sevdiğim oğlum avaz avaz bağırarak ağlıyor, çaresiz hissediyorsun kendini, ben sürekli konuşarak anlatıyorum, ama anlamıyor

. Bu zorlu zamanları hafifletmenin yolu, annenin yanında birinin olması. Biz Zeynep in annesi ile bu zorlu zamanları daha kolay geçiriyoruz.