Defne ve Ayda isimlerinde iki kızımız var. Defne 6, Ayda 2 yaşında. İkinciden sonra kazın ayağının hiç de öyle olmadığını gördük. Şöyle ki; Defne'de görmediğimiz, yaşamadığımız bir çok tecrübeyi Ayda'da görmeye başladık. İki kardeş fiziksel olarak birbirlerine çok benzemelerine rağmen çok farklı davranışlar sergiliyorlar. İkinci çok daha hareketli, yaramaz ama bir o kadar da fiziksel yetenek olarak daha iyi. Ablası 4 yaşından sonra zıplamayı öğrenmişti, Ayda ise yürüyebildikten kısa süre sonra zıplamaya başladı. Tek farkları ayrı iki bakıcı tarafından büyütülmeleri. Defne orta yaşını biraz geçmiş biri tarafından daha durağan olarak bakılmıştı. Ayda ise daha genç biri tarafından sürekli hareket halinde büyütülüyor. Defne ile oturarak dakikalarca bazen saatlerce oynayabilirsiniz ama Ayda ile en fazla beş dakika oynuyorsunuz. Ondan sonra sen oyna diyerek ayrılıyor. Farklarını ve yaşadığımız tecrübeleri daha sonra yazmak koşulu ile aklıma gelen bir iki yapılması gerekeni saymak isterim:

Söz ve davranış birliği içinde olmak,

Aşırı hoşgörü ve aşırı disiplinden kaçınmak,

Anne baba olarak tutarlı olmak ve farklı tepki vermemek,

Yersiz ve abartılı tepkiler vermemek,

ÇGH'leri onaylamak(güzel ve faydalı şeyleri),

Hatalı durumlara uygun cezalar vermek,

Yanlışlara sadece kızmamak, aynı zamanda açıklamak,

Onlara değer verdiğinizi hissettirmek, saygılı olmak,

Söz hakkı tanımak,

Sevildiklerini hissettirmek,

Kendi çatışmalarımızı onlara yansıtmamak,

önemlidir.

Bunların hangisini siz yapabiliyorsunuz diye sorarsanız hepsini diyemem tabii ama elimizden gelen gayreti göstermeye çalışıyoruz. Kolay gelsin.

Bazı sorularım daha doğrusu açıklanması kendi adıma önemli olan bir kaç durum var.


# Yersiz ve abartılı tepkiler vermemek.......... Nedir abartılı tepkiler ?

# ÇGH'leri onaylamak(güzel ve faydalı şeyleri).......... Ne tür onaylar makbuldür. ( aferim kızım yeterli mi ya da yaşına göre hadi Ayda'yı alkışlayalım falan... Başka ?)

# Hatalı durumlara uygun cezalar vermek......... Sizler ne tür cezalar verdiniz ? Ve sonuçları ne oldu ?

# Sevildiklerini hissettirmek....... Oyuncak alımında dikkat edilecek hususlar sizce neler ?

# Yersiz ve abartılı tepkiler vermemek: Çocuğun yaptığı herhangi bir şey, bu büyük ihtimalle normal gelişiminde yapması gereken bir harekettir ki biz o gibi durumlarda vay anasını deyip abartılı tepkiler verebiliyoruz, bence bunu yapmamak gerekir ki çocuk bu hareketleri normal ve yapması gerekli hareketler olarak görsün.

# ÇGH'leri onaylamak(güzel ve faydalı şeyleri): Ayrımı çok iyi koymuşsun Ali Osman. Bence aferimler yeterli olmalı. Yalnız iki yaşına kadar alkış da gerekli.

# Hatalı durumlara uygun cezalar vermek: Şunu itiraf edeyim. Ayda'da henüz bir ceza iş görmedi. Fakat Defne için sevdiği bir şeyi, oyuncağı örneğin, O'nun görebileceği ama alamayacağı bir yere koymak ve o şeyi sadece ceza verenin oradan geri alabileceğini bilmesi etkili oluyor.

# Sevildiklerini hissettirmek: Bunu oyuncakla yapmamak gerek elbette. Çevremizde gördüğümüz bazı arkadaşlarımızın çocuklarını kucaklarına dahi almadıklarına şahit oluyoruz. Bunu ise sanırım bir mesafe olsun, çocuk kendini, yerini bilsin diye yapıyorlar. Bu yanlış demek istedim. Oyuncak meselesine gelince o konuda biz gümledik. Daha çok benim hatam oldu. Herhalde kendi küçüklüğümde oynayamadığım tüm oyuncakları büyük bir iştahla Defne'ye almış oldum. Bu da kıymet bilmezlik ve maymun iştahlılıkla sonuçlanıyor. Ayda zaten oyuncaklarla oynamayıp onları yıkıp dökmekle meşgul olduğu için ayrı değerlendirmek gerekir.

Herşey ayarında ve kararında olmalı aslında.

Teşekkürler Murat

Keske tum ebeveynler Murat gibi bilincli olsa. Cevrede son derece bilincsiz anne babalar goruyorum. Gecenlerde dindar bir ailenin (kapalilar) iki yasindaki konusamayan kiz cocuklarinin yaptigi bir harekete gulduklerini gordum. Sanki cocuk harika bir hareket yapiyor da hepsini mest ediyordu. Cocuk da ilgi odagi olmanin bilincinde hareketi uzattikca uzatiyordu. Dikkatle bakinca cocugun malum iki parmak arasi kufur hareketini yaptigini gordum. Ne kadar sok oldugumu anlatamam.
O cocuga kim bu hareketi ogretti?
O cocugun bu hareketi herkesin icinde yapmasini nasil komik buluyorlar,
O cocuk bunu matah bir sey zannedip devam ettikce daha da guluyorlar.
Ustelik bu kisiler dindar kisiler olduklarini iddia ediyorlar...

Ikinci ilginc ornek de 'modern' yasantiyi secen bir aileden. Oyle ki 1,5 yasindaki cocugun agzina babasi viski dokuyor. O sersemledikce anne baba gulmekten kiriliyor.
Icim ciz etti. Cocugun haline acidim. O cocuk buyuyunce nasil biri olacak kimbilir.

Acikcasi, boyle ornekler gordukce afalliyorum.
Benim mantigim artik Turkiye'de gordugum bazi seyleri cozemiyor, cozemiyor.

Valla sadece bilinçlede olmuyor maalesef. Teori sağlam da pratikte yapamıyoruz tüm bu dediklerimizi.

Senin verdiğin örneklerden ilkini anlayabiliyorum da viski içirenler tam dayaklıkmış gerçekten.

Çocuk yetiştirme konusu benim de ilgi alanımda.. 14 aylık oğlumdan dolayı.. yav düşündüklerim gibi bir çocuk nasıl yetiştirilir emin değilim. tecrübeli arkadaşların tecrübelerinden yararlanmak iyi olur ..

Leyla Navaro'nun Beni Duyuyor musun adli bir eseri var. Dogru davranislari anlatirken karikaturlerle de desteklemis. Tavsiye ederim.