Dün bir baktım birileri beni Ufuk Uras e-mail grubuna üye yapmış, mesaj kutumda bir sürü mesaj.
Üye yapan arkadaşa teşekkür ederim ama onu kırma pahasına hemen çıktım gruptan..Çünkü allem-i cihan olsa herhangi bir insanın özel adı etrafında bir politik hareketlilik yaratılabileceğine inanmıyorum.

Şimdi burda bir eleştiri yapacağım ama bir taraftan da kendimi sorguluyorum..Olm herkesi sorguluyorsun, bütün millet yanlış da bit tek sen mi doğrusun..Ama izin verin argümanlarımı dile getireyim sonra karar sizin..

Şimdi sağ bir politik harekette lider kültünün önemi yadsınamaz ama sol hareketde kabul edilebilir mi bu? Kesinlikle popüler post-modern bireycilik, bağımsızlık vs gibi moda teraneler üzerinden yola çıkmıyorum..Tek bir insan, toplumsal bir hareketin odağında olamaz..Sitemizde de bir kopyası olan Ulus Baker'in bir yazısı var, siyasetin hukukileşmesi üzerine..Lütfen bir okuyun, ısrarla öneriyorum..anlatmak istediği -en azından benim anladığım kadarıyla- şu; poltika somut insanların somut sorunlarına çözmeye yönelik pratik bir faaliyettir..Ama bizim bu ülkede yağadığımız, politikanın sorun çözme işlevini yitirip, sırf kendi kurumsal yapısından kaynaklana idari sorunlara odaklanması..Yani somut sorunlar çözmek için bir kurum kuruyorsunuz ama o kurumun kaçınılmaz idari/hukuki işleri, asli sorunun önüne geçiyor..Yani mesala bir siyasi parti kendi varlığından dolayı ortaya çıkan sorunları çözmketen başını kaldırıp da asıl sorunların üzerine gidemiyor..

Şimdi ÖDP'de anladığımız kadarıyla bir kutuplaşma var; partinin kurumsal yapısına önem veren son derece tipik ortodokslar ile farklı bir açılım arayanlar gibi..İlk grup üzerinde düşünmeye gerek yok, zaten çok konuşuldu..Er ya da geç bu kurumsal solculuk tükenecek..İşin asıl üzücü olan tarafı, bu ilk grubun perspektif eksikliğinin farkında olan ve sanırız Ufuk Uras etrafında toplananlar da eleştirdikleri yapıdan zerre farklı olamıyorlar..Ya kardeşim bir defa Ufak Uras diye bir grup kurmak da neyin nesidir? Yani o kadar bir dolu yetişkin insan, bütün umutlarını tek bir fani canlıya mı bağladı, bu kadar mı acizsiniz?..Ya bende bir sorun var ya da Ufak uras gibi lider insanlarda, insan üstü bir oturmuşluk, muazzam bir denge, üstün bir kapasite ve peygamber sabrı var..Şimdi diyelim birileri benim adıma grup kursa, hayatlarının kurtuluşunu bana bağlasa, yaşayacağım stres karşısında herhalde gider intihar ederim tabii iktidarın cazibesine kapılıp durumu idare etmenin yolunu bulamazsam.Bilmiyorum belki ben çok zayıfım ama kendi iç dünyamı çok dengesiz görüyorum..Hemen ertesi gün herşeyi yüz üstü bırakıp gidebilirim gibi geliyor, değil onbinlerce insanın sorumluluğunu almak kendi sorumluğumu taşıyamıyorum çogu kez..kendime haksızlık etmiş olmayayım, çogumuzun hatta hepimizin böyle olduğunu düşünüyorum, aksini iddia edenin de yalan söylemiş olacağına inanıyorum..İnsan olarak çok zavallı bir varoluşumuz var, tek bir birey olarak çok az şeye gücmüz yetebiliyor..Şimdi Ufuk Uras bu gibi insani çelişkileri nasıl yaşamaz aklım alamıyor benim..Kendisi sonuçta sadece bir insan..diyelim bir kara sevdaya yakalandı, ya da ne bilim varoluş krizine girdi, takarım lan bu işlere deyip bir balıkçı kasabasına yerleşmeye karar verdi? Olamaz mı? Böyle birşey yapsa kimin söz soyleme hakkı olabilir..Peki bu Ufuk Uras böyle insani bir tepki gösterirse, ne yapacak onun etrafında toplananlar.? Peki şu anda ne yapıyorlar, çok sıkıldıklarında biraraya gelip ufuk Uras geyiklerimi çeviriyorlar.?

Acayip canım sıkılıyor..Onca tartışmalara rağmen insanlar tutup tutup aynı hatayı farklı görünümlerle tekrarlıyor gibi geliyor bana..Ne bekleniyor ufuk uras'tan? sihirli değnekle yaşadığımız sorunlarla çözüm bulması mı? Peki ne bizim sorunumuz? Tanımlanıp, madde madde listelenip, action plan oluşturulabilecek birşey mi? Çok alakasız gelebilir ama Ufuk uras'çiların ben bir nevi sendikacı olduğunu düşünüyorum..

Sendika mücadelesi yalındır, lamı cimi yoktur, küçük burjuva yakınmalarına tahammül edemez, varoluş bunalımlarını kaldırmaz..Somut tek tek listelenebilecek taş gibi sorunları vardır; ücret artışı, işyeri güvenliği, sosyal haklar..Sorunlar böyle çok somut olunca, biri iki lidere "git bunları bizim adımıza çöz" demek anlaşılabiliyor..Senin bütün yapman gereken eli yüzü düzgün iyi bir abiyi seçip vekaleti ona vermek..Peki Uras'çılar ona neyin vekaletini veriyor, neyi çözmelerini bekliyorlar walla ben anlayabilmiş değilim? Mesala Nerden bilsin Ufuk Uras benim bir birey olarak yaşadığım sorunun özünü, ben kendim bile bilmiyorum..

bir arkadaş var listelerde, Ufuk Uras tuvalete gitse haber yapıp listelere atıyor..
Utanç duyuyorum resmen..Kollektif sorunlar ancak kollektif oluşumlarla çözülebilir, hiçbir kişi ön plana çıkamaz..Kollektif sorunların çözümü için kimseye vekalet verilemez..Bunu ne zaman anlayacağız acaba?

Şimdi sormak lazım; seçimlerin üzerinden epey bir zaman geçti..Ne yapıyor şimdi ufuk uras'çılar..Bunlar bir araya gelip bir cemaat ruhu olulturabildiler mi? Öncesinde birbirini tanımayan insanlar arasında kalıcı ilişkiler kurulabildi mi? Ufuk Uras asıl meselenin çözümü için bir bahane olup, geniş bir hareket oluşturulabildi mi?

Haberim olmadan üye yapıldığım gruptan gelen mesajlar bu oluşumun hiçbir momentum yakalayamadığını göstertiyor..

Ne zaman vazgececegiz su yabancılasmıs politika pratiklerinden.?.

Ben de üyeyim o guruba (seni dahil eden ben değilim), aynı rahatsızlığı duydum ama listeden çıkmadım. Zaman zaman iyi tartışmalar oluyor. Bazen ben de bir şeyler yazıyorum. Oradan çık burayı dışla nereye kadar.. ? Yanlızlaşıyorsun... Bir de birşeyler yapılacaksa, o gurubun içinde bu arkadaşlardan da olmak zorunda ve olacaktırlarda.

Ya doğru söylüyorsun da hocam, bu e-mail listesi olayının gerçekten bokunu çıkardık..Yalnızlığıma çare olacak olsa canıma minnet, daha ne isteyelim..Ama zaten problemin ta kendisi de bu; böyle bir iletişim tarzı insanları internetten inip, birebir tanışmaya çok ama çok ender teşvik ediyor. Ortodoks solcuların İnterneti yabancılaştırıcı bir alan olarak damgalamalarını tam da geçerli kılan bir tarz bu..

Hani bilirsin ünüversitede MM önü forumları yaparlardı ya da kuşlama, bu listeler de artık ona benziyor..Yani tek yönlü bir iletişim..Ezici bir çoğunlukla haber, bildiri, basın açıklaması vs gibi şeyler yollanıyor, yollayan da senin bir birey olarak verdiğin tepkiyle zerre kadar ilgilenmiyor..Sen sadece politik ajitasyon yapılacak "kitlelerden" birinin üyesisin, adam kitleye hitap ediyor, tek tek insanlar umrunda değil ki..Hele öyle gıcık tipler var ki, resmen kendilerini memur atamışlar..Ufuk Uras ya da bilmem ne nerde ne yaptı, ne söyledi vs..Birader bana ne, benim hayatımda ne gibi değişiklik yapıyor bu? Murat Müfettişoğlu'nun senin 1 Mayıs yazına yaptığı ikinci yorumda olduğu gibi, önemli olan kişilerin kendi özgün kavramlarıyla olaylar, hayat hakkında ne düşündüğü..Bu beni çok daha fazla ilgilendiriyor..

Solun gerilemesi için otursak, en önemli neden şu diye işimize geldiği gibi 100 tane neden sayabiliriz..Ama kanımca hepsinin gelip dayandığı yer tek bir soruna gönderme yapıyor bence; yabancılaşma..Yabancılaşma sadece insanın ürettiği metalara yabancılaşması ile sınırlı değil..Siyaset de yabancılaşıyor..Başka türlü nasıl açıklanır, potansiyel olarak sol için son derece uygun koşullar varken, bu denli güdük kalınması?..

Vatandaş sabah işe geliyor, mail kutusuna bakıyor, gelen mesajları ordan alıyor oraya forward'lıyor ve büyük bir huzur içinde muhalif görevini üstlenmiş oluyor..Ya da ne bilim bir Ufuk Uras etkinliğine katılıyor, ondan sonra kemikleşmiş varoluşuna serin serin devam ediyor..

Bu tür kurumsal yapılar ve iletişim platformları içinde yeralmak, maalesef bence çok net bir şekilde bu yabancılaşmış tarzları devam ettiriyor..Ha 1-2 kişi biz terk etsek kim takar? Ama bu işler böyle, minik minik tepkilerle tutarlı bir tarz oluşturmak..Öbür türlü kendini sürekli tekrar eden, yabancılaşmış ilişkileri hep yeniden yeniden üreten ilişkileri devam ettirmiş olacağız...Ya aman yalnız kalırız sonra korkusuyla, doğru bir etik duruştan vazgeçmek konformizmdir bence..Niye yanlış olan bir tarzın kendini yeniden üretmesinde tuzumuz olsun ki?

ÖDP'yi düşünelim..Artık kesin olarak ortaya çıktı ki bu yapı hiçbir yarar üretemediği gibi yeni açılımları gereksizleştirerek ciddi anlamda zarar veriyor..Eeh ayıp olmasın, ya da orda da çok iyi arkadaşlar var diye ÖDP'de mi mücadele verelim..Bence yapmamız gereken, varoluş gerekçesini yitirmiş, rutine binmiş, kabızlaşmış bütün yapılar bir an önce tarihin çöp sepetine atmaktır..

ÖDP'nin ölmesi gerektiğini de işçileri, köylüleri peşinden sürükleyemiyor olmasına bağlamıyorum..ÖDP kendi son derece doğal tabanını çekemiyor..Seni, beni ve benim bizzat tanıdığım bir dolu özgürlükçü sosyalistleri..

ÖDP, Ufuk Uras, E-mail listeleri vs bunların hiçbiri spontan, doğal, gündelik insani ilişkiler kuramıyor..Birbirimiz bulabileceğimiz yaşam alanları yaratamıyor..Bütün yaptukları icra ederek kendi muhalif enerjimizi nötralize edip kapitalist varoluşlarımıza devam etmemimiz sağlayacak yenir rutinler, ritueller yaratmak..Bu anlaşıldığında terketmek bana en makul çözüm olarak görünüyor..

Biliyorsun genel olarak birbirimize yakın düşünüyoruz. Ama bazen benzer düşünmelerimize rağmen farklı tepkiler verebiliyoruz. Bu durumda aynen öyle bir şey... Bir kültürün tamamına yakınını gömüp, neredeyse yine tamamen yeni bir kültür ve alışkanlıklar oluşturmak, hele hele bu siyasi konjektürde, kolay olmuyor. Dışarıda bu yapıyı oluşturmak için yeterince insan ve donanımdan uzağız gibi görünüyor. İçeriden değiştirmeye çalıştığında ise ya sen dönüşüyorsun ya da sonuç harcadığın emeğe değmiyor... Ne yapsak ki ?

O sorunun cevabı yok herhalde Ali Osman..

Küsmekle, çekip gitmekle bu işin çözülemeyeceği konusunda haklısın. Lakin içeriden dönüştürme olayı zaman kaybından başka birşey gibi de görünmüyor bana..Etkileşime girebileceğin yol yordam çok sınırlı..Hatta ne sınırlısı, sadece bir tek; o da ara sıra tartışmalara katılıp yazı yazmak. Öyle Orhan Pamuk'un romanında olduğu gibi, bir kitap/yazı okuyarak da insanların hayatı değişmiyor. Çok çok "Eh güzel yazılmış, katılıyorum, adam haklı be" denip geçiyor..E-mail gruplarında bir yabancılık hissi hiçbir zaman kaybolmuyor, ciddi bir hava herkesi baskılanım altında tutuyor..Ya şöyle şaka yollu birşey yazsam yakışık alır mı stresi oluyor..

Bu işler mekansız olmuyor hocam..Performatif bir gerçek günlük hayat ilişkileri olmadan zor..Bu mekan eksikliğine müdavimi olunacak bir mekan öneriyorum..Hem Avrupa'ya, hem Asya'ya yakın stratejik bir yerde, kendi cafe'mizi, kulubümüzü açmak lazım..İmkansız bir proje gibi durmuyor bana..diyelim Kadiköy balıkçılar çarşısı civarında izbe bir mekanın kirası çok da astronomik olmaz gibi geliyor .Şöyle işten çıktıktan sonra 1 saat takılınıp, bir el satranç, tavla, king oynanıp gidilecek bir mekan..Bu tür spontan ilişkiler içinde, tek tek her insanla alternatifleri yüz yüze konuşmak lazım..Yazarak, tartışarak meramını anlatman çok zor..

Bu i.neler oraya da gelmez. Bence daha önce aile, sevgili , çoluk çocuk ve iş mevzularını halletmeleri lazım. Bunlardan arta kalan zamanlarında solculuk yaptıkları için ihtimalen kimsenin vakti yoktur.

O konuda kesin haklısın Ali Osman..Yalnız ben siyasetle özel hayatı ayırmadıgım icin, salt yüce gönüllülükle böyle birsey onermedim..Hem yapabilirsek para kazanmak için de..Yani su anda benim hayatımın en büyük sorunu meslegimin cok kotu olması..Anlamsız bir ofıse sabah gidip aptal aptal orada hayatımın resmen 1/3'unu gecırıyor olmam..Hem bu kolelıkten kurtulmak hem de 7/24 muhabbet ortamı olacak bir is olanagı yarabılsek...

Düşünülebilir tabii ama tarz ve alışkanlık olusturabilmek için sabırlı olmak şart

Kesin..Bir agbimiz vardi..Istanbul'dan sıkıldı, Turgutreise yerleşti..Otellere malzeme satıyordu..Köşe oldu..Bundan bayağı önce Turgutreis'e bir kültür-sitesi kurmak gibi bir hayali vardı..Çok önemli bir eksikli olduğunu iddia ediyordu..Küçük bir sinema salonu, düzenli kültür faaliyetleri..Malum oralar da artık şehir oldu..Bardan, diskodan başka farklı bir konsepte sahip bir tesis şart..Benim de ütopyam bu..

İstanbul'un kahrı çekilecek gibi değil..

ODTU'den bir grup akademisyen arkadaş topluca antalya akdeniz üniversitesine tayinlerini çıkarmışlar..Topluca bir arazi alıp ortak villalar yapacaklarmış..Acayip kıskandım adamları..

Aaa süpermiş hakikaten... Ama biliyorsun benim de öyle bir tecrübem oldu. Bence en önemli mesele beklentilerini makul seviyede tutmak. Fazla romantizm oralarda can sıkabilir... Kendi tecrübem özetle şu : Ben orada kendimi fazlası ile şehirli hissettim.